Bevlogen: geheel opgaan in je werk?

Een bevlogen mens werkt met vitaliteit, toewijding en absorptie. Zo definieert de wetenschap de invulling van bevlogenheid.  Ik word geprikkeld door het woord absorptie. Want is dat juist niet wat we in deze digitale maatschappij steeds minder hebben? Helemaal opgaan in ons werk zodat we alles om ons heen vergeten? En dan niet een krampachtig fanatisme maar juist een positieve vervoering. Daarvan krijg je geen burn-out, daarvan krijg je juist energie. Je vergeet alles om je heen en bent prettig gefocust op waar je mee bezig bent. Het resultaat laat zich raden.

Grappig genoeg moest ik bij absorptie in je werk direct denken aan de koeien in de uiterwaarden. Als je daar wandelt en de dames staan te eten kijken ze niet op of om. In opperste concentratie wordt er gegraasd en dat is het. Dit in tegenstelling tot als ze liggen te herkauwen. Dan lijk je ineens een bedreiging en gaan ze voor je opstaan. Eten is kennelijk een meer bevlogen activiteit voor de koe dan herkauwen. (En jawel dat is ook werken, gras omzetten in melk en vlees.)

Voor mij betekent absorptie in het werk  automatisch offline werken. En natuurlijk is mijn absorptie in werk het hoogst als ik met mensen in de natuur aan het werk ben. Dat is voor mij altijd offline. De energie die het mij geeft om mensen de natuur te laten beleven, zich erdoor te laten inspireren en gewoon erdoorheen te wandelen draagt zeker bij aan mijn bevlogenheid. Ik werk dan in vervoering aan de interactie van mens met natuur en mensen onderling.

Toch zit er ook een schaduwkant aan absorptie. Helemaal opgaan in je werk zonder tijdsbesef, prettig gefocust, in vervoering, kent mijns inziens ook grenzen. Een universiteitsdocente zei gisteren tegen me: “ ik houd mijn been stijf, dat ga ik echt niet doen, dan verlies ik mijn bevlogenheid”. Ze wist dus goed waar voor haar de grens ligt om bevlogen te blijven. Als je met bevlogenheid werkt val je op, je enthousiasmeert anderen én er zal een groter beroep op je worden gedaan want jij doet alles met zoveel energie. En daar zit dan natuurlijk de valkuil. Durf je nee te zeggen, je been stijf te houden?

In de week van de bevlogenheid gaan we natuurlijk vooral aandacht geven aan de positieve kanten van bevlogenheid.  Wat is het persoonlijke verhaal achter de bevlogenheid? Hoe kun je met je bevlogenheid anderen inspireren? In ons dagelijkse werk is óók de balans tussen bevlogenheid en erin doorslaan punt van aandacht. In coaching en training is dat vaak aan de orde. Mensen helpen die balans te behouden of weer te vinden is voor mij een deel van mijn zin in werk. En natuurlijk het liefst wandelend in de natuur.

Grijp die kans en laat je zien!

Geheel terecht werd ik er nav de vorige blog (hoe ga jij om met het onverwachte?) op gewezen dat het onverwachte ook een positieve kans kan zijn. En er was ook iemand die mijn blog had gelezen als omgaan met tegenslag. Mijn focus lag inderdaad op het negatieve want dat diende zich aan in de vorm van een koude periode in de lente. Nu daarom aandacht voor het positieve, de kans. Misschien niet helemaal onverwacht was de afgelopen dagen een sterk stijgende temperatuur merkbaar. En dat gaf werkelijk een explosie van ontluikende natuur. [Lees meer…]

Hoe ga jij om met het onverwachte?

Het leek lente, er zat zelfs al een salamander in de vijver. En toe viel de vorst in. En niet zo´n beetje ook. Alle bloemen van de krokus en  de helleborus vielen met stengel en al op de grond en de koude bleef aan. Maar ziedaar, na enkele dagen zonder vorst overdag staan de meeste krokussen en helleborussen weer rechtop en de vijver is bijna ontdooit. De salamander heb ik nog niet gezien.

Hoe doet die natuur dat toch, steeds weer omgaan met onverwachte tegenslagen. Er zijn ongetwijfeld weer veel dieren doodgevroren, die salamander misschien ook wel. Toch is er straks weer volop leven. De ingezette lente is vitaal aan het terugkomen, dat zie je dat hoor je en dat ruik je. [Lees meer…]

Ben je tevreden met wat je kunt?

Een paar weken terug stond er een stripje in Trouw waarin een tevreden vis zwemt in het water, een tevreden vogel vliegt in de lucht en een ontevreden mens scharrelt op de aarde. De eindconclusie: we kunnen zwemmen en vliegen maar zijn nog steeds ontevreden, hoe doen die dieren dat toch? Ik vond het wel een mooie metafoor voor deze tijd. Iedereen hoeft toch niet alles te kunnen? Als we allemaal doen waar we het beste in zijn, waarom zouden we dan niet tevreden zijn?

[Lees meer…]

Vriendschap en zo meer

Toevallig zag ik op YouTube filmpjes voorbij komen over bijzondere dierenvriendschappen. Bijvoorbeeld tussen een slang en zijn voer de hamster, tussen een beer een tijger en een leeuw en nog zo wat eigenaardigheden. Allemaal in gevangenschap, hoewel de vriendschap tussen een leeuwin en een gazellekalf in het wild al jaren geleden een mooie natuurfilm opleverde. Omdat op zondag 17 december onze laatste Filosofische wandeling van 2017 het thema Vriendschap heeft hier wat overpeinzingen over vriendschap in de natuur. Niet die tussen soorten maar vriendschap in groepen dieren van een soort. [Lees meer…]

Hoe veerkrachtig ben jij?

Deze week las ik in de krant dat de koning een Canadese sociologe  de Erasmusprijs heeft uitgereikt. Deze Michèle Lamont doet onderzoek naar de vraag wat een samenleving veerkrachtig maakt. Haar onderzoek toont aan dat diversiteit bijdraagt aan vitalere en productievere onderlinge verhoudingen in de samenleving. [Lees meer…]

Duurzaam werken

In de natuur heeft alles een plek en een functie op die plek. Alles in samenhang voor een goed functionerend geheel. Een bever zwemt en klimt niet in een boom maar knaagt ze om en eet de malse takken en blaadjes. Een reiger woont niet in een onderwater hol maar maakt een nest in de boom en is een alleseter, vis, kikker, mossel én frites met kroket als hij in Amsterdam woont. Kennelijk passen sommige dieren het eten van hun voorkeur aan als ze samen met mensen gaan wonen. Zie bv ook de pindakaas etende vogels in de stadstuinen. [Lees meer…]

Wandelen ook tijdens het werk?!

Wandelen is een belangrijk element in de aanbevolen beweging die iedere volwassene elke week zou moeten hebben. Wandelen wordt meestal gedaan voor, tussen of na het werk. Ik denk dat het ook een plek kan krijgen tijdens het werk. Een aantal jaren terug, 2011, schreef ik met collega Ilse een hoofdstuk over wandelcoaching in het Groot Coachings Modellenboek. Daarvoor hebben we onze ervaringen met buiten werken in een model gevat. [Lees meer…]

Observerend wandelen

Regelmatig verschijnen er berichten dat wandelen goed voor je is. Laatst trof me in een van die berichten de tip om niet steeds in hetzelfde gebied te gaan wandelen. Ik wil hierbij een lans breken om dat juist wel met regelmaat te doen. Als je in je directe omgeving een zogenaamd ommetje kunt maken zal dat de continuïteit van het wandelen zeker ten goede komen. Maar dat is het niet alleen.

Mij valt altijd weer wat nieuws op als ik mijn ommetje loop. [Lees meer…]

Hebben mieren zin in werk?

Knolsteenbreek

Stel jij jezelf wel eens metaforische vragen bij dingen die je in de natuur tegenkomt op je wandelingen? Zo verzorgde ik laatst een lunchwandeling Zin in Werk bij een bedrijf. Bij de voorbereiding van de route was me een gigantische mierenhoop opgevallen en dat leek me een mooie metafoor om even bij stil te staan. [Lees meer…]