Hoe houd jij je vuurtje brandend?

“Bevlogenheid? Dat is een groter doel voor ogen hebben.” “ Bevlogenheid? Dat is het vuurtje brandend houden.” Zomaar twee uiteenlopende antwoorden door deelnemers aan de Filosofische wandelingen over bevlogenheid. Wij organiseerden die wandelingen in de week van de bevlogenheid. Mooie ervaringen werden opgedaan in de natuur: “ hier voelt het helemaal goed, hier wil ik wel blijven”. De vraag was om te ervaren waar je in de natuur wilt zijn, waar je je bevlogen voelt.

Ik werd vooral aan het denken gezet over dat vuurtje brandend houden, omdat ik zelf vaker denk aan een hoger doel. Maar dat kleine, dat eigen vuurtje brandend houden is ook een hele opgave in deze tijd. Het vuurtje moet blijven branden maar het moet ook geen bosbrand worden. Mensen zoeken vaak hulp bij een (wandel)coach als het vuurtje dreigt uit te gaan. Want dat het moet branden daarvan zijn veel mensen wel overtuigd. Ze gaan samen met de coach op zoek naar wat het vuurtje brandend houdt. De natuur in en op zoek gaan naar je eigen beleving werkt dan vaak prima. Wandelcoaching is niet voor niets zo populair.

Omdat het nu zomer is en de vakantieperiode aanbreekt denk ik dat veel van jullie zélf weer brandstof gaan inslaan om het vuurtje weer even goed op te stoken. Daarom iets over mijn eigen brandstof.

Behalve natuur, wandelen en veel rust is dat voor mij lezen. Ik was dan ook aangenaam getroffen door het volgende gedicht van Ida Gerhardts. Het stond in een column van Wim Boevink (Trouw) die het had zien staan op een gevel in Zutphen. Hier het eerste couplet:

Dit wordt ons niet ontnomen: lezen
en ademloos het blad omslaan,
ver van de dagelijksheid vandaan.
Die lezen mogen eenzaam wezen.

Zij waren het van kind af aan.

Vooral die zin ´ver van de dagelijksheid vandaan´ raakt me. De ervaring en beleving die ik heb als ik een boek lees helpt mij ook om in die dagelijksheid mijn vuurtje brandend te houden. Je vertoeft even in andere sferen, andere tijden, met andere mensen en dat verveelt mij nooit, dat laadt mij op.

Ik wens jullie allemaal een goede oplaadperiode toe. Vergeet niet na je vakantie je opgedane brandstof in te zetten zonder het direct weer geheel te verstoken! En kom anders snel een keertje meewandelen om het weer aan te vullen 😉

Bevlogen: geheel opgaan in je werk?

Een bevlogen mens werkt met vitaliteit, toewijding en absorptie. Zo definieert de wetenschap de invulling van bevlogenheid.  Ik word geprikkeld door het woord absorptie. Want is dat juist niet wat we in deze digitale maatschappij steeds minder hebben? Helemaal opgaan in ons werk zodat we alles om ons heen vergeten? En dan niet een krampachtig fanatisme maar juist een positieve vervoering. Daarvan krijg je geen burn-out, daarvan krijg je juist energie. Je vergeet alles om je heen en bent prettig gefocust op waar je mee bezig bent. Het resultaat laat zich raden. [Lees meer…]

Grijp die kans en laat je zien!

Geheel terecht werd ik er nav de vorige blog (hoe ga jij om met het onverwachte?) op gewezen dat het onverwachte ook een positieve kans kan zijn. En er was ook iemand die mijn blog had gelezen als omgaan met tegenslag. Mijn focus lag inderdaad op het negatieve want dat diende zich aan in de vorm van een koude periode in de lente. Nu daarom aandacht voor het positieve, de kans. Misschien niet helemaal onverwacht was de afgelopen dagen een sterk stijgende temperatuur merkbaar. En dat gaf werkelijk een explosie van ontluikende natuur. [Lees meer…]

Hoe ga jij om met het onverwachte?

Het leek lente, er zat zelfs al een salamander in de vijver. En toe viel de vorst in. En niet zo´n beetje ook. Alle bloemen van de krokus en  de helleborus vielen met stengel en al op de grond en de koude bleef aan. Maar ziedaar, na enkele dagen zonder vorst overdag staan de meeste krokussen en helleborussen weer rechtop en de vijver is bijna ontdooit. De salamander heb ik nog niet gezien.

Hoe doet die natuur dat toch, steeds weer omgaan met onverwachte tegenslagen. Er zijn ongetwijfeld weer veel dieren doodgevroren, die salamander misschien ook wel. Toch is er straks weer volop leven. De ingezette lente is vitaal aan het terugkomen, dat zie je dat hoor je en dat ruik je. [Lees meer…]

Ben je tevreden met wat je kunt?

Een paar weken terug stond er een stripje in Trouw waarin een tevreden vis zwemt in het water, een tevreden vogel vliegt in de lucht en een ontevreden mens scharrelt op de aarde. De eindconclusie: we kunnen zwemmen en vliegen maar zijn nog steeds ontevreden, hoe doen die dieren dat toch? Ik vond het wel een mooie metafoor voor deze tijd. Iedereen hoeft toch niet alles te kunnen? Als we allemaal doen waar we het beste in zijn, waarom zouden we dan niet tevreden zijn?

[Lees meer…]

Vriendschap en zo meer

Toevallig zag ik op YouTube filmpjes voorbij komen over bijzondere dierenvriendschappen. Bijvoorbeeld tussen een slang en zijn voer de hamster, tussen een beer een tijger en een leeuw en nog zo wat eigenaardigheden. Allemaal in gevangenschap, hoewel de vriendschap tussen een leeuwin en een gazellekalf in het wild al jaren geleden een mooie natuurfilm opleverde. Omdat op zondag 17 december onze laatste Filosofische wandeling van 2017 het thema Vriendschap heeft hier wat overpeinzingen over vriendschap in de natuur. Niet die tussen soorten maar vriendschap in groepen dieren van een soort. [Lees meer…]

Hoe veerkrachtig ben jij?

Deze week las ik in de krant dat de koning een Canadese sociologe  de Erasmusprijs heeft uitgereikt. Deze Michèle Lamont doet onderzoek naar de vraag wat een samenleving veerkrachtig maakt. Haar onderzoek toont aan dat diversiteit bijdraagt aan vitalere en productievere onderlinge verhoudingen in de samenleving. [Lees meer…]

Duurzaam werken

In de natuur heeft alles een plek en een functie op die plek. Alles in samenhang voor een goed functionerend geheel. Een bever zwemt en klimt niet in een boom maar knaagt ze om en eet de malse takken en blaadjes. Een reiger woont niet in een onderwater hol maar maakt een nest in de boom en is een alleseter, vis, kikker, mossel én frites met kroket als hij in Amsterdam woont. Kennelijk passen sommige dieren het eten van hun voorkeur aan als ze samen met mensen gaan wonen. Zie bv ook de pindakaas etende vogels in de stadstuinen. [Lees meer…]

Wandelen ook tijdens het werk?!

Wandelen is een belangrijk element in de aanbevolen beweging die iedere volwassene elke week zou moeten hebben. Wandelen wordt meestal gedaan voor, tussen of na het werk. Ik denk dat het ook een plek kan krijgen tijdens het werk. Een aantal jaren terug, 2011, schreef ik met collega Ilse een hoofdstuk over wandelcoaching in het Groot Coachings Modellenboek. Daarvoor hebben we onze ervaringen met buiten werken in een model gevat. [Lees meer…]

Observerend wandelen

Regelmatig verschijnen er berichten dat wandelen goed voor je is. Laatst trof me in een van die berichten de tip om niet steeds in hetzelfde gebied te gaan wandelen. Ik wil hierbij een lans breken om dat juist wel met regelmaat te doen. Als je in je directe omgeving een zogenaamd ommetje kunt maken zal dat de continuïteit van het wandelen zeker ten goede komen. Maar dat is het niet alleen.

Mij valt altijd weer wat nieuws op als ik mijn ommetje loop. [Lees meer…]