Wandelen of Bosbaden?

Doe je aan bosbaden als je wandelt of wandel je tijdens het bosbaden? Vorig jaar was er ineens veel aandacht voor het Japanse bosbaden., Shinrin-yoku. Diverse Nederlandstalige vertalingen van Japanse boeken verschenen en ook Nederlandse schrijvers publiceerden erover.

Ik heb gelezen: Shinrun-yoku, De kunst en wetenschap van het bosbaden van Dr Qing Li. Dat is een mooi uitgegeven boek met schitterende foto´s van Japanse bossen, bomen en tuinen. Het boek geeft een goed overzicht van al bekend wetenschappelijk onderzoek waaruit de heilzame werking van natuur, bos, bomen en groen blijkt op allerlei aspecten van onze gezondheid.

Bosbaden is in het kort langzaam wandelen en zijn in het bos. Je ruikt de geuren van de bomen, je proeft de frisse buitenlucht. Je luistert naar alle geluiden om je heen. Je raakt bomen aan en kijkt met aandacht hoe je je voeten neerzet. Vervolgens neem je heel bewust alles in je op en ervaart wat het met je doet. Zonder haast, zonder moeten, in alle rust.

Wandelen waar dan ook is goed voor iedereen. Het helpt je om depressie, angst en boosheid te verminderen. Wandelen in het bos heeft daarnaast een positief effect op vitaliteit en verminderd je vermoeidheid. “Als je blijdschap kunt voelen in de natuur ben je pas echt aan het bosbaden”, zegt de schrijver.

Wat voor mij nieuw is dat de geuren van bomen, de zogenaamde fytonciden daarin een belangrijke rol spelen. Het zijn geurstoffen waarmee bomen met elkaar communiceren en die hen helpen insecten en schimmels op afstand te houden. Vooral groenblijvende bomen zijn bekend om hun etherische oliën, dat zijn fytonciden. Snuif maar eens goed de geur op van de Douglasspar als je daar langs loopt. De heerlijke citroenlucht is een fytoncide dat je ontspant en dat onder andere je goede zin versterkt én je bloeddruk verlaagd .

De geur van de bodem van het bos wordt veroorzaakt door een bacterie. Die geur is stimulerend voor ons immuunsysteem en daardoor krijg je een geluksgevoel. Wroet dus vooral ook met je handen door de aarde in het bos! Niet alleen in bos overigens, ook in je tuin werkt het.

Tijd doorbrengen in de natuur verhoogd je creativiteit en vermogen problemen op te lossen. Dat was me bekend en daar maak ik ook veelvuldig gebruik van in mijn werk. Eigenlijk doe ik al lang aan bosbaden alleen noem ik dat niet zo. Met name de laatste stap van het bewust ervaren hoe alle zintuigen aan staan in het bos, de verbondenheid met en het ontzag voor de natuur kan ik bewuster toevoegen aan wandelingen. Het helpt om af te remmen en ons minder zorgen te maken.

Het antwoord op de vraag die ik aan het begin heb gesteld is dan ook dat het allebei kan. Als je maar bewust in het bos bent. Het bosbaden is weer een extra loot aan de boom van alle manieren om de natuur haar heilzame werkt te laten doen. Voor jezelf en voor de mensen die je in je praktijk begeleidt.

Laad jij wel genoeg op?

Na een heerlijke wandeling in het bos met een collega lees ik op twitter een artikel over werkstress en bevlogenheid. Hé alweer een interview met Willem van Rhenen. Dit keer in NRC, een tijdje terug in Trouw. Hij zegt dat we niet te hard werken maar dat we te weinig energie opladen. Dat spreekt me direct aan. Voor mij is energie opladen vooral gaan wandelen in de natuur. Ik zit weer buitengewoon energiek achter mijn PC na die wandeling. Dat is voor veel meer mensen zo (zie factsheet onderaan deze blog). Toch kwamen we vanochtend bijna niemand tegen in dat bos.  Behalve mensen die hun hond uitlaten. [Lees meer…]

Kan je bevlogenheid meten en dan vergroten?

Vorige week heb ik nog een rijpe vijg van mijn boom in de tuin geplukt. November in Nederland is niet meer wat het geweest is. Het is sprookjesachtig mooi in het bos. Ook al is er geen stralende zon het lijkt wel of de zon er is met al die  kleuren geel, rood en oranje. Nu, een paar regenachtige dagen verder, vallen de bladeren, én de vijgen, van de bomen. Alle externe factoren zoals warmte, veel zonlicht en droogte houden uiteindelijk het intrinsieke proces van de herfst natuurlijk niet tegen. Er zit een grens aan het verlengen van de zomer.

Die observaties schoten door me heen toen ik vanochtend in het dubbeldikke nummer van de Groene zat te lezen over het meten van oa bevlogenheid van medewerkers. Alles is meetbaar en dan weet je tenminste op welke ´knop´ je moet drukken om medewerkers efficiënter te laten werken. Wat meet je dan eigenlijk en hoe­? Is alles meetbaar? Zelfs zingeving? Ik denk dat we hier toch snel aanlopen tegen grenzen. [Lees meer…]

Zet jij ook de stap van droom maar daad?

Vorige week leek het even echt herfst. Zachte regen waar je héél nat van wordt. Wind die om je oren slaat. Een heel fietspad vol eikels. Deze week is het vooral de kleurenpracht van de herfst die de aandacht trekt. De zomer lijkt alweer lang geleden. Geldt dat ook voor alle mooie plannen die we in de zomer gemaakt hebben? Hebben we die nog in beeld? En zo ja wat zijn de stappen die je al gezet hebt?

Natuurlijk stel ik die vragen ook aan mezelf en dan schrik ik toch van het antwoord. Ik ben weer helemaal opgegaan in de waan van de dag.  Er op uit dus! [Lees meer…]

Hoeveel Veerkracht heb jij om weer bevlogen aan het werk te gaan?

Valt het jou ook op dat er alweer allerlei bloemen bloeien en dat na al die droogte? De veerkracht van de natuur is wonderbaarlijk. Natuurlijk zijn er ook veel bomen en struiken doodgegaan. En het is nog maar de vraag hoe de heide dit overleeft heeft. Ik heb prachtige bloeiende heideveldjes gezien in augustus maar ook geheel oranje verdorde struiken.

[Lees meer…]

Hoe houd jij je vuurtje brandend?

“Bevlogenheid? Dat is een groter doel voor ogen hebben.” “ Bevlogenheid? Dat is het vuurtje brandend houden.” Zomaar twee uiteenlopende antwoorden door deelnemers aan de Filosofische wandelingen over bevlogenheid. Wij organiseerden die wandelingen in de week van de bevlogenheid. Mooie ervaringen werden opgedaan in de natuur: “ hier voelt het helemaal goed, hier wil ik wel blijven”. De vraag was om te ervaren waar je in de natuur wilt zijn, waar je je bevlogen voelt. [Lees meer…]

Bevlogen: geheel opgaan in je werk?

Een bevlogen mens werkt met vitaliteit, toewijding en absorptie. Zo definieert de wetenschap de invulling van bevlogenheid.  Ik word geprikkeld door het woord absorptie. Want is dat juist niet wat we in deze digitale maatschappij steeds minder hebben? Helemaal opgaan in ons werk zodat we alles om ons heen vergeten? En dan niet een krampachtig fanatisme maar juist een positieve vervoering. Daarvan krijg je geen burn-out, daarvan krijg je juist energie. Je vergeet alles om je heen en bent prettig gefocust op waar je mee bezig bent. Het resultaat laat zich raden. [Lees meer…]

Grijp die kans en laat je zien!

Geheel terecht werd ik er nav de vorige blog (hoe ga jij om met het onverwachte?) op gewezen dat het onverwachte ook een positieve kans kan zijn. En er was ook iemand die mijn blog had gelezen als omgaan met tegenslag. Mijn focus lag inderdaad op het negatieve want dat diende zich aan in de vorm van een koude periode in de lente. Nu daarom aandacht voor het positieve, de kans. Misschien niet helemaal onverwacht was de afgelopen dagen een sterk stijgende temperatuur merkbaar. En dat gaf werkelijk een explosie van ontluikende natuur. [Lees meer…]

Hoe ga jij om met het onverwachte?

Het leek lente, er zat zelfs al een salamander in de vijver. En toe viel de vorst in. En niet zo´n beetje ook. Alle bloemen van de krokus en  de helleborus vielen met stengel en al op de grond en de koude bleef aan. Maar ziedaar, na enkele dagen zonder vorst overdag staan de meeste krokussen en helleborussen weer rechtop en de vijver is bijna ontdooit. De salamander heb ik nog niet gezien.

Hoe doet die natuur dat toch, steeds weer omgaan met onverwachte tegenslagen. Er zijn ongetwijfeld weer veel dieren doodgevroren, die salamander misschien ook wel. Toch is er straks weer volop leven. De ingezette lente is vitaal aan het terugkomen, dat zie je dat hoor je en dat ruik je. [Lees meer…]

Ben je tevreden met wat je kunt?

Een paar weken terug stond er een stripje in Trouw waarin een tevreden vis zwemt in het water, een tevreden vogel vliegt in de lucht en een ontevreden mens scharrelt op de aarde. De eindconclusie: we kunnen zwemmen en vliegen maar zijn nog steeds ontevreden, hoe doen die dieren dat toch? Ik vond het wel een mooie metafoor voor deze tijd. Iedereen hoeft toch niet alles te kunnen? Als we allemaal doen waar we het beste in zijn, waarom zouden we dan niet tevreden zijn?

[Lees meer…]