Over Paden

Deze titel kun je lezen als ´ een verhandeling Over Paden´ of ´Over Paden gaan we´. Het is de titel van een interessant boek dat ik aan het lezen ben van Robert Moor en beide betekenissen zijn van toepassing. Ik werd erop attent gemaakt door Human in hun nieuwsbrief. Een boek dat wandelen, biologie en filosoferen combineert heeft natuurlijk mijn directe aandacht. Het gaat in dit boek zowel over de paden die mensen altijd en overal maken als over paden van dieren van mier tot olifant, maar ook over levenspaden en de keuzes die we daarop maken.

Het boek leest heerlijk weg en is een must voor iedereen die van wandelen houdt en dan vooral lange afstand wandelen. De schrijver liep de 3500 km Appalachian Trail in het oosten van de VS terwijl het regende. En als het regent kijk je meestal naar de grond onder je voeten. Dat deed hij ook en dat bracht hem ertoe om een zoektocht naar paden te gaan ondernemen en daarover een boek te gaan schrijven.

Ik vind dat wel een mooi beeld, dat je fysiek over een pad  loopt en daar dan een toekomstig  ´doelpad´ voor je zelf aan het uitstippelen gaat.  De omstandigheden op het pad vroegen om ander gedrag dan ´normaal´ en maakte filosofische vragen los.  De antwoorden op die vragen stuurde de schrijver een richting op die hij niet van te voren bedacht had. Is dat niet precies wat wij als wandelcoaches ook doen?  Maar niet alleen wandelcoaches natuurlijk. Hoe vaak hoor ik niet van mensen in mijn omgeving dat ze door wandelen hun richting (weer) gevonden hebben.

In het boek staan mooie voorbeelden van de betekenis van paden voor verschillende culturen. Ook schrijnende verhalen over de Indianen in de VS, lees zelf maar.  Het boek zet mij aan het denken over paden en hun betekenis voor mij en mijn werk.

Mensen hechten heel verschillende waarden aan paden. Hoe belangrijk is het gebaande pad bijvoorbeeld? Wanneer ga je van de uitgestippelde route af? Dat overkomt mij als wandelcoach nogal eens ongewild. En in die rol kan ik daar erg slecht tegen. De coachee daarentegen heeft daar meestal geen probleem mee, ´jij weet vast wel wat je doet´. Mooi moment voor reflectie. Of die keer dat ik me keurig hield aan het bord om een omweg te maken omdat het pad onder constructie was. De man in de groep was het daar niet mee eens en ging de strijd met me aan. Ik was hem veel te braaf.

Ben je zelf een wegbereider of juist niet en volg je de route? En wat haal je daaruit als je kijkt naar je levenspad? Ga je je eigen weg of volg je de mainstream? Misschien ben je juist een verdwaler? Hoe je zelf je pad ook kiest, het kiezen heeft een prijs. Of je nou op het gebaande pad blijft of juist die afslag neemt, beide gaat niet en dus mag je verdriet hebben over de kans die je laat liggen als je afslaat of juist op het pad blijft. In wandelcoaching lukt het soms echt niet om af te slaan `Dat voelt niet goed, daar voel ik me onveilig´. Pas later in het proces werd duidelijk waar dit voor stond, het lijf wist het allang. In de natuur vind je gemakkelijker ´je pad´ en de betekenis die dat voor jou heeft.

Kortom lezen dat boek. Over Paden, een ondekkingstocht, Robert Moor, ten have, Utrecht 2019

Muggen en Bevlogen Leiderschap

Als ik een voornemen hebt ergens aandacht aan te geven kom ik altijd artikelen en/of boeken tegen die daarover gaan. Herkenbaar? Ik had me voorgenomen deze maand een blog te schrijven over bevlogen leiderschap, het thema van de week van de Bevlogenheid 2019. En ja hoor op Management Impact kwam ik een overzicht tegen van leiderschapsstijlen.

45 (!) typen leiderschap worden onderscheiden in het overzicht. Van persoonlijk tot transformationeel, van dienend tot tribaal en alles wat je nog meer kunt bedenken. Mijn oog viel natuurlijk vooral op het Meeuwen leiderschap en het Mosquito leiderschap. Ik ben bekend met diverse aan het dierenrijk ontleende leiderschapsstijlen, ganzen, wolven, olifanten, etc maar deze twee kende ik nog niet.

Bij meeuwen denk ik aan opportunistisch, schreeuwers, afvalopruimers, maar ook aan vrijheid, land, lucht, zee. Het meeuwenmanagement zoals beschreven is in hoge mate opportunistisch en dan vooral ter meerdere glorie van jezelf als leider. Strategie? ´Aan komen fladderen als het jou uitkomt, een boel lawaai maken en iedereen in de shit achterlaten´. Klinkt mij niet erg bevlogen in de oren.

Dan maar het mosquito leiderschap. ´Als je denkt dat je te klein bent om het verschil te maken, probeer maar eens te slapen in een gesloten ruimte met een mosquito´ , Afrikaans gezegde. Wat doet een mug? Ziektes verspreiden. En daar zijn ze erg goed in. Het gelijknamige leiderschap heeft als kenmerk dat het anderen probeert te ´infecteren´ met ideeën en overtuigingen. Mosquito leiderschap is belangrijk als het aankomt op mensen in de organisatie meekrijgen in een verandering.

Hier kan ik wel wat mee als het gaat om bevlogen leiderschap. De leider inspireert en infecteert vanuit een visie waar hij naar toe beweegt. Een organisatie met een bevlogen leider heeft potentie om ook een bevlogen organisatie te zijn. Bas Kodden (Nyenrode Business Universiteit), de keynote speaker van de landelijke week van de Bevlogenheid spreekt van Helden: hoog energieke leidingnemende doeners.  Daar herken ik wel een mug in!

Visie is een belangrijke drive voor een mosquito leider. Waardering is een belangrijk instrument om anderen mee te krijgen in die visie. Een Mosquito leider werkt vol toewijding aan het organisatiedoel samen met anderen. Ook de andere factoren die horen bij bevlogenheid, vitaliteit en absorptie kun je een mug niet ontzeggen. Deze leider is itt de mug geen irritante factor die zich tegen je keert maar werkt juist mee om de gezamenlijke doelen te halen. Vanuit de malariaparasiet gezien is de mug ook niet irritant maar zeer behulpzaam om het doel, voortplanting, te halen. Niet iedereen in de organisatie zal dat direct op waarden weten te schatten.

Wel een mooi beeld eigenlijk, een mug als een positieve metafoor in plaats van dat irritante kreng dat je het liefste direct om zeep helpt. Wel irritant trouwens, maar dan vooral omdat verandering niet altijd vanzelfsprekend of aangenaam is. Ik herken mezelf ook wel in die mug die maar blijft rondzoemen dat we meer naar buiten moeten, de natuur in. Ik prikkel met korte blogs en ben een doorzetter. Het heeft in ieder geval al geleid tot een uitverkocht boek!

Meer over leiderschapsstijlen

Maak meer van de Wandel naar je werk dag

Een keer per jaar organiseert Wandelnet de wandel naar je werk dag. Aanstaande donderdag 4 april is het weer zo ver. Wat zou de maximale afstand zijn dat mensen het er nog op gaan wagen? Ik zou zelf 5 km wel een mooie afstand vinden. Maar ja ik werk thuis als ik geen opdrachten heb dus ik moet er iets anders op verzinnen. Ik ga gewoon een rondje lopen denk ik.

Dat wandelen goed is voor een heleboel essentiële functies van je lijf zal je niet onbekend zijn. Wandelen in de natuur is daarbij ook nog extra vitaliteit verhogend. Om de wandeling as donderdag aantrekkelijker te maken kun je er bv voor kiezen om zoveel mogelijk asfalt te vermijden en de natuur zoveel mogelijk op te zoeken. Of een zo bomenrijk mogelijke route te kiezen. Of af te spreken met je collega die in de buurt woont en samen nou eindelijk eens dat probleem door te akkeren waar jullie al lang mee worstelen maar waarvoor de tijd steeds ontbreekt. [Lees meer…]

Sta stil!

Het lijkt wel of we met elkaar ´stilstand is achteruitgang´ als leidende overtuiging hebben. We doen steeds meer, steeds sneller en overal hoor ik om me heen ´ik ben zo moe´. Daar klopt ergens iets niet denk ik dan. Om terug te komen op eerdere blogs, waar is de bevlogenheid gebleven? Als je namelijk bevlogen bent, je doet iets met toewijding omdat je werkt aan een hoger doel, je doet dat met plezier en gaat erin op, absorptie,  krijg je energie en voel je je trots en gaat je vitaliteit omhoog.

Nou heb ik goed nieuws voor je, om bevlogen te blijven is af en toe ´stil staan´ noodzakelijk. Even niet bezig zijn met je werk zorgt ervoor dat een ander deel van je hersenen actief wordt. En dan komt de creativiteit, de nieuwe ideeën, het inzicht…… Filosofe Joke Hermsen heeft daar een mooi boek over geschreven ´Kairos Een nieuwe bevlogenheid´. Kairos is de niet-klok tijd, de tijd van aandacht en rust. Lees dat boek als je meer filosofische inspiratie wilt over het stil staan.

De week van de bevlogenheid (17-23 juni) heeft dit jaar bevlogen leiderschap als thema. Als eenpitter neem ik graag de uitdaging aan om bevlogen leider te zijn over mezelf. Dat vind ik wel een mooi motto voor dit jaar. [Lees meer…]

Wandelen of Bosbaden?

Doe je aan bosbaden als je wandelt of wandel je tijdens het bosbaden? Vorig jaar was er ineens veel aandacht voor het Japanse bosbaden., Shinrin-yoku. Diverse Nederlandstalige vertalingen van Japanse boeken verschenen en ook Nederlandse schrijvers publiceerden erover.

Ik heb gelezen: Shinrun-yoku, De kunst en wetenschap van het bosbaden van Dr Qing Li. Dat is een mooi uitgegeven boek met schitterende foto´s van Japanse bossen, bomen en tuinen. Het boek geeft een goed overzicht van al bekend wetenschappelijk onderzoek waaruit de heilzame werking van natuur, bos, bomen en groen blijkt op allerlei aspecten van onze gezondheid.

Bosbaden is in het kort langzaam wandelen en zijn in het bos. Je ruikt de geuren van de bomen, je proeft de frisse buitenlucht. Je luistert naar alle geluiden om je heen. Je raakt bomen aan en kijkt met aandacht hoe je je voeten neerzet. Vervolgens neem je heel bewust alles in je op en ervaart wat het met je doet. Zonder haast, zonder moeten, in alle rust.

Wandelen waar dan ook is goed voor iedereen. Het helpt je om depressie, angst en boosheid te verminderen. Wandelen in het bos heeft daarnaast een positief effect op vitaliteit en verminderd je vermoeidheid. “Als je blijdschap kunt voelen in de natuur ben je pas echt aan het bosbaden”, zegt de schrijver. [Lees meer…]

Laad jij wel genoeg op?

Na een heerlijke wandeling in het bos met een collega lees ik op twitter een artikel over werkstress en bevlogenheid. Hé alweer een interview met Willem van Rhenen. Dit keer in NRC, een tijdje terug in Trouw. Hij zegt dat we niet te hard werken maar dat we te weinig energie opladen. Dat spreekt me direct aan. Voor mij is energie opladen vooral gaan wandelen in de natuur. Ik zit weer buitengewoon energiek achter mijn PC na die wandeling. Dat is voor veel meer mensen zo (zie factsheet onderaan deze blog). Toch kwamen we vanochtend bijna niemand tegen in dat bos.  Behalve mensen die hun hond uitlaten. [Lees meer…]

Kan je bevlogenheid meten en dan vergroten?

Vorige week heb ik nog een rijpe vijg van mijn boom in de tuin geplukt. November in Nederland is niet meer wat het geweest is. Het is sprookjesachtig mooi in het bos. Ook al is er geen stralende zon het lijkt wel of de zon er is met al die  kleuren geel, rood en oranje. Nu, een paar regenachtige dagen verder, vallen de bladeren, én de vijgen, van de bomen. Alle externe factoren zoals warmte, veel zonlicht en droogte houden uiteindelijk het intrinsieke proces van de herfst natuurlijk niet tegen. Er zit een grens aan het verlengen van de zomer.

Die observaties schoten door me heen toen ik vanochtend in het dubbeldikke nummer van de Groene zat te lezen over het meten van oa bevlogenheid van medewerkers. Alles is meetbaar en dan weet je tenminste op welke ´knop´ je moet drukken om medewerkers efficiënter te laten werken. Wat meet je dan eigenlijk en hoe­? Is alles meetbaar? Zelfs zingeving? Ik denk dat we hier toch snel aanlopen tegen grenzen. [Lees meer…]

Zet jij ook de stap van droom maar daad?

Vorige week leek het even echt herfst. Zachte regen waar je héél nat van wordt. Wind die om je oren slaat. Een heel fietspad vol eikels. Deze week is het vooral de kleurenpracht van de herfst die de aandacht trekt. De zomer lijkt alweer lang geleden. Geldt dat ook voor alle mooie plannen die we in de zomer gemaakt hebben? Hebben we die nog in beeld? En zo ja wat zijn de stappen die je al gezet hebt?

Natuurlijk stel ik die vragen ook aan mezelf en dan schrik ik toch van het antwoord. Ik ben weer helemaal opgegaan in de waan van de dag.  Er op uit dus! [Lees meer…]

Hoeveel Veerkracht heb jij om weer bevlogen aan het werk te gaan?

Valt het jou ook op dat er alweer allerlei bloemen bloeien en dat na al die droogte? De veerkracht van de natuur is wonderbaarlijk. Natuurlijk zijn er ook veel bomen en struiken doodgegaan. En het is nog maar de vraag hoe de heide dit overleeft heeft. Ik heb prachtige bloeiende heideveldjes gezien in augustus maar ook geheel oranje verdorde struiken.

[Lees meer…]

Hoe houd jij je vuurtje brandend?

“Bevlogenheid? Dat is een groter doel voor ogen hebben.” “ Bevlogenheid? Dat is het vuurtje brandend houden.” Zomaar twee uiteenlopende antwoorden door deelnemers aan de Filosofische wandelingen over bevlogenheid. Wij organiseerden die wandelingen in de week van de bevlogenheid. Mooie ervaringen werden opgedaan in de natuur: “ hier voelt het helemaal goed, hier wil ik wel blijven”. De vraag was om te ervaren waar je in de natuur wilt zijn, waar je je bevlogen voelt. [Lees meer…]